کد خبر: ۱۵۰۸۴۳
تاریخ انتشار: ۰۶ آذر ۱۳۹۱ - ۰۹:۱۱
عماد حسيني*
ميدان‌هاي مشترك همواره مورد توجه مسئولان و مديران بوده و همه و همه در مورد آن خوب صحبت مي‌كنند. صحبت‌هاي خوبي كه به تنهايي كافي نيست اگرچه همين صحبت‌ها اهميت اين موضوع و مزيت‌هايي كه اين ميدان‌ها مي‌توانند براي اقتصاد كشور داشته باشند، بيشتر از گذشته نمايان مي‌كند. اما چيزي كه در عمل مشاهده مي‌شود اين است كه تاكنون تنها 10 فاز از بزرگ‌ترين ميدان گازي دنيا كه ميان ايران و قطر مشترك است، به بهره‌برداري رسيده و توسعه نزديك به 20 فاز ديگر آن هنوز در دست اجراست و پيشرفت فيزيكي قابل توجهي ندارد. دلايل اين موضوع بسيار متعدد است؛ به عنوان مثال مي‌توان به موضوع تكنولوژي و مشكلات فني و مهندسي اشاره كرد اما اين همه ماجرا نيست. به نظر مي‌رسد بزرگ‌ترين معضل توسعه ميدان‌هاي مشترك به‌ويژه ميدان مشترك پارس‌جنوبي، معضل مديريت است. در حال حاضر شاهد آن هستيم كه در توسعه فازهاي جديد پارس‌جنوبي هر روز مشكلات جديدي سر باز مي‌كنند كه نحوه اجرا را با مشكلاتي روبه‌رو كرده و ناشي از ضعف مديريتي است. بنده چه زماني كه در مجلس حضور داشتم و چه در زمان بعد از آن، بارها بر اين موضوع تاكيد داشتم كه بايد مسائل و مشكلات پارس‌جنوبي به صورت حاكميتي دنبال شود. چرا كه يك شركت مثلا نفت و گاز پارس قادر نيست تمام مشكلات اين منطقه را حل و فصل كند. لازم است مجلس شوراي اسلامي به عنوان يك تصميم‌گيرنده وارد اين موضوع كه در حال حاضر اولويت نخست كشور در بخش انرژي است، شود. چرا كه ماده 229 برنامه پنجم توسعه به اين موضوع اشاره دارد كه سالانه بايد 20 درصد از درآمد كشور صرف توسعه ميدان‌هاي مشترك شود اما اين اتفاق تا به امروز روي نداده و مسئولان شركت ملي نفت و وزارت نفت نيز در اين مورد اقدام قابل توجهي انجام نداده‌اند. ارزيابي‌ها حاكي از اين است كه هيچ‌كس به اندازه آقاي قاسمي به اوضاع ميدان‌هاي مشترك و به‌ويژه پارس‌جنوبي تسلط نداشت و در زمان گرفتن راي اعتماد از مجلس نيز به صورت مستدل و منطقي صحبت‌هايي از راه‌اندازي فازهاي جديد پارس‌جنوبي به ميان آورد. به نظر مي‌رسد در زمان وزارت ايشان تحركات خوبي هم انجام شده باشد، اما آنچه مسلم است اين است كه اينها كافي نيست. كشور در حال حاضر توانايي افزايش 50 ميليون مترمكعب گاز از ميدان پارس‌جنوبي را براي جبران مافات ندارد؛ در حالي كه سالانه 200 تا 300 ميليون مترمكعب گاز را از دست مي‌دهد. دليل چنين عقب‌ماندگي اين است كه سرمايه‌گذاري اولويت‌دار و بلندمدت انجام نگرفته است. مديريت و سرمايه‌گذاري، كليد توسعه ميدان‌هاي مشترك به حساب مي‌آيند كه تا به اين دو موضوع توجه واقعي نشود، پيشرفت لازم در ميدان‌هاي مشترك رخ نخواهد داد.
برای دریافت جدیدترین بسته اخبار روز اینجا کلیک کنید
نام:
ایمیل:
* نظر:
چند رسانه ای صفحه خبر