یکی از مشکلاتی که دربخش اقتصاد درکشوروجود دارد به غیر ازمسئله کیفیت تولید داخل، مسئله انحصار است. بسیاری ازتولیدات درکشور بهصورت انحصاری است وکارخانجات معدودی وجود دارند که تولید داخل را بهعهده دارند.
محمدسعید اربابی-عضو کمیسیون اقتصادی: یکی از مشکلاتی که دربخش اقتصاد درکشوروجود دارد به غیر ازمسئله کیفیت تولید داخل، مسئله انحصار است. بسیاری ازتولیدات درکشور بهصورت انحصاری است وکارخانجات معدودی وجود دارند که تولید داخل را بهعهده دارند.
از سوی دیگر بسیاری ازتولیدات داخل متناسب با قیمتی که به فروش میرسانند ازکیفیت خوبی برخوردار نیستند.یک دلیل این معضل،عدم امکان رقابت با تولیدات خارجی است زیرا با توجه به سطح کیفیت تولیدات خارجی وقیمتی که دارند اگرامکان رقابتی درکشوربرای تولید داخل به وجود آید مطمئنا با مشکل مواجه خواهیم شد.
ازجمله راهکارهایی که باید درنظرگرفت توجه به بخشهای زیست محیطی،نیروگاهی،استانداردسازی کارخانهها و همچنین کاهش هزینه هاست که توجه ویژه به این عوامل باعث می شود سطح کیفی تولیداتمان افزایش یافته و به سمت خودکفایی پیش رویم. اما معضلی دیگر که امروزه با آن مواجه هستیم از یک طرف بحث عدم کیفیت تولیدات داخل وازطرفی عدم تمایل افراد دربحث سرمایهگذاری داخلی وتولید است.می توان گفت امروزه اکثرسرمایهگذاران استقبالی ازتولید نداشته و بیشتر به سمت واردات یا خریدوفروش وبهنوعی واسطهگری یا دلالی متمایل هستند.
عمده ترین دلیل این معضل را میتوان عدم مشوق مناسب دراین طیف دانست.همانطور که میدانیم در بحث تولیدات ما با پدیده اشتغالزایی روبه رو هستیم که باعث افزایش میزان تولید ناخالص کشورمیشود. بهعنوان مثال درکشورشهرکهای صنعتی داریم که باید سرمایهداران درآنها سرمایهگذاری کنند اما اگر کسی بخواهد دراین شهرکها مستقر شود آیا مشوقی دارد نسبت به کسی که درداخل شهربخواهد سرمایه گذاری کند؟به صراحت میتوان پاسخ منفی به این پرسش داد.زیرا هیچ مشوقی برای اینکه بخواهیم کاهش هزینه های تمام شده را داشته باشیم، وجود ندارد. به همین خاطر اکثر سرمایهداران هیچ علاقهای به ورود دربخش صنعت ندارند.درنتیجه سرمایهگذار به درآمدزایی آسان تر تمایل پیدا میکند. از قبیل ورود به بازار بورس، بازار ارز،خرید وفروش ملک وزمین و...زیرا مشوقی برای تولید نداریم.درصورتی که اگر به بخش تولید کمک شود بايد مشوق ایجاد شود مثلا مالیات راکاهش دهیم یا دولت برنامهای ترتیب دهد که اگر کارخانه ای 60 درصد ایجاد اشتغال کند مثلا مبلغ مشخصی ازمالیات معاف شود این مشوقها باعث ایجاد اشتغال وافزایش تولید ناخالص ملی خواهد شد.
یک مشکل اساسی دیگر در این خصوص را میتوان متمرکز کردن کارخانه های صنعتی درشهرهای مشخصی نام برد.این یک آسیب جدی است.با نگاهی به تهران وکلانشهرها درمیيابیم درکنار این کلانشهرها شهرکهای صنعتی ایجاد شدهاند که خود باعث ایجاد حاشیه نشینی ومعضلات شهرنشینی واشتغال کاذب میشود درحالی که ما بسیاری ازمناطق را درکشور داریم که حتی دوکارخانه هم درآن پیدا نمیشود یعنی مثلا یک استان پهناورشاید دو یا سه کارخانه داشته باشد این باعث ایجاد پدیده مهاجرت درشهرهای صنعتی شده و موجب بروز مشکلات متعدد می شود.
دولت باید ابتدا تمرکز زدایی کند و مراکز تولیدی کشور را تقسیم کند برنسبت میزان جمعیت ومناطق تا معضلات ذکر شده بهوجود نیاید.ازطرفی سرمایه گذارانی هستند که دراستانهای خودشان به دلیل عدم مشوق های تولیدی علاقهای به سرمایهگذاری نشان نمیدهند. درمجموع برای افزایش کیفیت تولید داخل، تنها راهکار، نظارت اساسی ومحکم بر تولیدات است.
از سوی دیگر بسیاری ازتولیدات داخل متناسب با قیمتی که به فروش میرسانند ازکیفیت خوبی برخوردار نیستند.یک دلیل این معضل،عدم امکان رقابت با تولیدات خارجی است زیرا با توجه به سطح کیفیت تولیدات خارجی وقیمتی که دارند اگرامکان رقابتی درکشوربرای تولید داخل به وجود آید مطمئنا با مشکل مواجه خواهیم شد.
ازجمله راهکارهایی که باید درنظرگرفت توجه به بخشهای زیست محیطی،نیروگاهی،استانداردسازی کارخانهها و همچنین کاهش هزینه هاست که توجه ویژه به این عوامل باعث می شود سطح کیفی تولیداتمان افزایش یافته و به سمت خودکفایی پیش رویم. اما معضلی دیگر که امروزه با آن مواجه هستیم از یک طرف بحث عدم کیفیت تولیدات داخل وازطرفی عدم تمایل افراد دربحث سرمایهگذاری داخلی وتولید است.می توان گفت امروزه اکثرسرمایهگذاران استقبالی ازتولید نداشته و بیشتر به سمت واردات یا خریدوفروش وبهنوعی واسطهگری یا دلالی متمایل هستند.
عمده ترین دلیل این معضل را میتوان عدم مشوق مناسب دراین طیف دانست.همانطور که میدانیم در بحث تولیدات ما با پدیده اشتغالزایی روبه رو هستیم که باعث افزایش میزان تولید ناخالص کشورمیشود. بهعنوان مثال درکشورشهرکهای صنعتی داریم که باید سرمایهداران درآنها سرمایهگذاری کنند اما اگر کسی بخواهد دراین شهرکها مستقر شود آیا مشوقی دارد نسبت به کسی که درداخل شهربخواهد سرمایه گذاری کند؟به صراحت میتوان پاسخ منفی به این پرسش داد.زیرا هیچ مشوقی برای اینکه بخواهیم کاهش هزینه های تمام شده را داشته باشیم، وجود ندارد. به همین خاطر اکثر سرمایهداران هیچ علاقهای به ورود دربخش صنعت ندارند.درنتیجه سرمایهگذار به درآمدزایی آسان تر تمایل پیدا میکند. از قبیل ورود به بازار بورس، بازار ارز،خرید وفروش ملک وزمین و...زیرا مشوقی برای تولید نداریم.درصورتی که اگر به بخش تولید کمک شود بايد مشوق ایجاد شود مثلا مالیات راکاهش دهیم یا دولت برنامهای ترتیب دهد که اگر کارخانه ای 60 درصد ایجاد اشتغال کند مثلا مبلغ مشخصی ازمالیات معاف شود این مشوقها باعث ایجاد اشتغال وافزایش تولید ناخالص ملی خواهد شد.
یک مشکل اساسی دیگر در این خصوص را میتوان متمرکز کردن کارخانه های صنعتی درشهرهای مشخصی نام برد.این یک آسیب جدی است.با نگاهی به تهران وکلانشهرها درمیيابیم درکنار این کلانشهرها شهرکهای صنعتی ایجاد شدهاند که خود باعث ایجاد حاشیه نشینی ومعضلات شهرنشینی واشتغال کاذب میشود درحالی که ما بسیاری ازمناطق را درکشور داریم که حتی دوکارخانه هم درآن پیدا نمیشود یعنی مثلا یک استان پهناورشاید دو یا سه کارخانه داشته باشد این باعث ایجاد پدیده مهاجرت درشهرهای صنعتی شده و موجب بروز مشکلات متعدد می شود.
دولت باید ابتدا تمرکز زدایی کند و مراکز تولیدی کشور را تقسیم کند برنسبت میزان جمعیت ومناطق تا معضلات ذکر شده بهوجود نیاید.ازطرفی سرمایه گذارانی هستند که دراستانهای خودشان به دلیل عدم مشوق های تولیدی علاقهای به سرمایهگذاری نشان نمیدهند. درمجموع برای افزایش کیفیت تولید داخل، تنها راهکار، نظارت اساسی ومحکم بر تولیدات است.
منبع: تهران امروز
آخرین اخبار
پر بیینده ترین عناوین
پر بحث ترین عناوین
