کد خبر: ۲۰۹۶۲
تاریخ انتشار: ۰۲ خرداد ۱۳۸۹ - ۱۰:۲۰
علیرضا خمسه درروز نامه شرق نوشت :
سالها پیش ما تجربه ساخت برنامه ای را داشتیم به اسم «جمعه تعطیل نیست » که برمحور روانشناسی خانواده شکل گرفته بود و پرسوناژهای آن مجری بازیگر بودند. من ، خانم افسانه چهره آزاد و بازیگرکودکی که نقش فرزند ما را برعهده داشت در این برنامه به عنوان یک خانواده حضور داشتیم که معمولا یک روانشناس مسائل خانواده نیز در بازیهای ما شرکت داشت . این برنامه تجربه بسیار خوبی بود که یکی دو سالی هم در شبکه تهران ادامه پیدا کرد و ماامیدوارم بودیم مسیری را برای برنامه سازان هموار کند تا بتوانند این شیوه را ارتقا ببخشند. اما متاسفانه به دلایلی بعد از آن شبکه های مختلف به تقلید از این برنامه کارهایی ساختند که به زعم خودشان و مخاطبان برنامه ، ناموفق از کار در آمد. چرا که شیرینی و بدعت آن برنامه را نداشت. الان جای چنین برنامه هایی در تلویزیون به شدت خالی است و بیشتر برنامه هایی که تولید می شود حالت خطابه دارد . یعنی یک نفر همواره رو به دوربین صحبت می کند و در بهترین حالت مجری هم برای خودش یک سازی می زند. ما الان در جهان برنامه هایی مثل شو اپرا داریم که دقت و برنامه ریزی بسیار زیادی صرف آنها می شود . یکی از این برنامه ها که به تازگی دیدم ، به زندگی یک مدل لباس می پرداخت وبرایم جالب بود که می دیدم چقدر برای این برنامه وقت گذاشته اند .مثلا وقتی این مدل اضافه وزن داشته ، وقتی بیمار بوده و دربسیاری از مراحل زندگی از او فیلمبرداری کرده بودند . اما مشکل ما این است که این برنامه ها در کشور ما اغلب با درجه ب و ج تعریف می شود و تهیه کننده ها می گویند ما برای ساخت چنین برنامه هایی پول نداریم که مثلا بخواهیم 6 ماه وقت بگذاریم. برای همین برنامه های خانوادگی که تولید می شود اغلب شکل رادیویی دارد. همه اش صداست. خانم خانه می تواند در عین حال که آشپزی اش می کند ، برنامه اش را هم گوش کند . در گذشته ساخت چنین برنامه هایی تنها خاص برنامه های سیاسی بود ، اما امروز همه برنامه ها به شکل میزگرد اجرا می شود که اصلا برای مخاطب جذاب نیست. ساخت برنامه هایی مثل «جمعه تعطیل نیست » نیاز به بودجه ، وقت و کارشناس دارد و باید از حالت باری به هر جهت بیرون بیاید . اینطور نباشد که حالا با فلان دکترهم یک گفت و گوی تلفنی در برنامه داشته باشیم و برویم توی خیابان هم یک گزارش تهیه کنیم.

اما در زمینه برنامه سازی من یک پیشنهاد شوخی هم دارم ؛ من فکر می کنم بهتر است برنامه ای برای فقدان ساختارهای تعریف شده بسازیم . مثلا ما در زمینه سینما واژه هایی داریم که دائم دارند ما را بمباران می کنند . مثل سینمای مبتذل ، سینمای پوچ ، سینمای معناگرا، کمدی معناگرا.اما واقعا نیاز به برنامه ای داریم که این ساختارها و مفاهیم را دوباره برای ما تعریف کند . مثلا یکبار به برخی از فیلم ها می گوییم سینمای مبتذل، بعد می گوییم نه این سینمای بدنه است. یک بار به ما می گویند کمدی باید فاخر باشد ، بعد که ما یک کمدی سنگین کار می کنیم و هیچ کس نمی خندد ، می گویند نه مقصود ما همان کمدی بدنه است. بیاید برنامه ای بسازیم که این مفاهیم را برای ما تعریف دوباره کند.

مثلا اینکه وقتی در ورزش شکست می خوریم و می گوییم ما به دنبال پهلوانی هستیم و نه قهرمانی یعنی چه ؟ دراین برنامه بزرگانی از همه عرصه ها ی فرهنگی ، اجتماعی ، اقتصادی و ..بیایند وتعریف برخی مفاهیم را برای ما روشن کنند.اگر این برنامه به شکل طنز باشد خود من حاضرم آن را اجرا کنم. فکر می کنم بد نباشد اگر درباره این مفاهیم برنامه ای بسازم.
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر: