کد خبر: ۴۱۳۹۱۹
تاریخ انتشار: ۱۸ دی ۱۳۹۵ - ۱۱:۱۳
غلامحسین دینانی
استنباط و تدبر که در قرآن آمده اعماق فلسفه را نشان می‌دهد. قرآن به ما با این دو کلمه درس فلسفه می‌دهد.

«استنباط» از نظر لغوی یعنی از اعماق زمین آب را به بالا بکشیم و آب به زمین برسد و گیاهان برویند و تدبر یعنی پشتوانه. هر موجودی در عالم پشتوانه دارد. 

این دو کلمه ما را به تدبر و تعمق هر چه بیشتر وا می دارد که عالَم را معقول بشناسیم نه محسوس. فلسفه، معقول کردن عالم هستی است. عالَم، با انسان بیگانه نیست. اگر عالَم در حد محسوس مطرح شود و حکمت به عنوان متاع معرفی شود آن جامعه شر خواهد بود.

منشا شرور در عالم هستی جهل است و اگر جهل نبود شرّی نیز در عالم هستی نبود. نرسیدن به حکمت به نوعی از جهل است. ایران، کهن ترین تاریخ تمدنی جهان را دارد یا در ردیف مهمترین تمدن ها قرار می گیرد.

فرهنگ تمدنی در ملت ایران وجود دارد و بوکوحرام از ایران بیرون نمی آید. از سوی خیلی خوب است که امروز فلسفه رایج شده اما مشکل این است که دقیق خوانده نمی شود. فلسفه هیچ گاه به این اندازه عام و همگانی نبوده است. این یکی از مشکلات امروز ماست.
برای دریافت جدیدترین بسته اخبار روز اینجا کلیک کنید
نام:
ایمیل:
* نظر:
چند رسانه ای صفحه خبر