کد خبر: ۴۱۷۹۳۲
تاریخ انتشار: ۲۳ بهمن ۱۳۹۵ - ۲۲:۴۶
زهرا چیذری
تصور کنید در خصوصی‌ترین مکالماتتان با همسر یا یک دوست صمیمی یا مکالمات محرمانه اداری از سوی فرد یا گروهی دائماً رصد بشوید و حریم خصوصی‌تان نادیده گرفته شود. در چنین شرایطی هیچ کس به طور طبیعی حس خوشایندی را تجربه نمی‌کند و در تلاش است تا به گونه‌ای خود را از این رصد شدن دائمی رها کند؛ چراکه با چنین رصدی امنیت روانی افراد زیر سؤال می‌رود. این در حالی است که همه ما وقتی در شبکه جهانی اینترنت و در شبکه‌های اجتماعی همچون تلگرام یا اینستاگرام فعالیت می‌کنیم در عمل خصوصی‌ترین و محرمانه‌ترین اطلاعاتمان را از طریق سرورهای این شبکه‌ها که در خارج از کشور قرار دارند با دیگران به اشتراک می‌گذاریم بدون اینکه در این باره فکر کنیم و حس ناخوشایندی به ما دست بدهد.  این مسئله اما تنها به اطلاعات شخصی و خانوادگی و روابط خصوصی افرادی که در شبکه‌های اجتماعی مانند تلگرام فعال هستند، محدود نمی‌شود و هم اکنون بسیاری از دستگاه‌ها از بستر این شبکه برای داد و ستد داده‌های طبقه‌بندی شده اداری استفاده می‌کنند. این یعنی ما اطلاعات محرمانه اداری و سازمانی خود را دو دستی تقدیم خارجی‌هایی بکنیم که مالکان اصلی این شبکه‌های اجتماعی هستند و نفوذ در ساختارهای اداری، ‌اجتماعی و سیاسی جامعه را برای آنها تسهیل کنیم؛ چراکه پیش از این پژوهشگران امریکایی وبگاه «روپابلیکا» که در زمینه پژوهش‌های مطبوعاتی فعالیت می‌کند، فاش کردند که شرکتِ مالک فیس بوک، پرونده‌ای ویژه، مختص اطلاعات کاربران دارد. بر پایه این گزارش، اطلاعات کاربران فیس بوک  به دقت تهیه و طبقه‌بندی می‌شوند، تا به شرکت‌های تبلیغاتی فروخته شوند. بنابراین فروش اطلاعات طبقه‌بندی شده کاربران فعال در تلگرام هم نه فقط چیز بعیدی نیست بلکه با عنایت به سوابق شبکه‌های اجتماعی مانند فیس‌بوک بسیار هم محتمل است.

هر چند بر اساس شواهد مختلف می‌توان به این نتیجه رسید که پیام‌رسان تلگرام به شکلی هدفمند برای ایرانی‌ها طراحی شده است. آمارها نشان می‌دهد که بیش از 80 درصد از کاربران تلگرام ایرانی و آن 20 درصد دیگر هم اکثراً ایرانی‌های مقیم کشورهای دیگر هستند. بر اساس آماری دیگر تعداد کاربران تلگرام به صورت جهانی کمتر از یک درصد تعداد کل کاربران شبکه‌های اجتماعی جهان است که این یک درصد هم تقریباً همه ایرانی هستند.  از سوی دیگر سرورهای تلگرام در محل استقرار سرورهای بی‌بی‌سی یعنی در کشور انگلستان قرار دارد و از آنجا کنترل می‌شود. در انتخابات مجلس دهم گاردین انگلستان 17 روز قبل از انتخابات مقاله‌ای با این تیتر منتشر کرد: «کاربران تلگرام در ایران سرمایه‌ای برای انگلستان هستند.» در این مقاله اشاره شده است که از هر چهار ایرانی یک نفر عضو تلگرام است و این می‌تواند برای دولت انگلستان فرصتی باشد که در ایران تغییرات سیاسی ایجاد کند.

چند روز قبل از انتخابات، بی‌بی‌سی انگلستان نیز مقاله‌ای منتشر کرد که شامل دو لیست انتخاباتی بود که در این مقاله به مردم ایران اعلام کرده بود که به فلان لیست رأی بدهید و به لیست دیگر رأی ندهید. در واقع بی‌بی‌سی در زمان انتخابات از طریق تلگرام، افکار عمومی را مهندسی کرد. با بررسی بیشتر نتایج انتخابات سال گذشته هم به روشنی مشخص شد در شهرهایی که بیشتر از تلگرام استفاده می‌شد، نتایج بیشتر با چیزی که بی‌بی‌سی پیش‌بینی کرده بود، مطابقت داشت. با وجود تمام این قضایا اما تنها برخورد مسئولان کشور در شورای عالی فضای مجازی و وزارت ارتباطات مهلت یک ساله به تلگرام برای انتقال سرورهای آن به داخل کشور بود که آن هم در نهایت با عقب‌نشینی جدی دولت و در نهایت حمایت رئیس‌جمهور از فضای مجازی به پایان رسید. ممنوعیت انجام امور اداری یا هرکاری که به وظایف قانونی کارکنان نهادهای عمومی و دولتی (حاکمیتی) مربوط می‌شود، از طریق تلگرام تنها موضعی است که آن هم نه از سوی دولت بلکه از سوی دادستانی پیگیری می‌شود.  بر این اساس استفاده از این شبکه برای کارهای اداری در بسیاری از موارد مشمول قانون مجازات انتشار و افشای اسناد محرمانه و سری دولتی یا مواد ۳ و ۵ قانون جرائم رایانه‌ای می‌شود. این اقدام هر چند لازم است ولی کافی نیست و برای برخورداری از یک فضای مجازی سالم، ایمن و ارزان نیازمند عزم راسخ و باور به این نکته هستیم که فضای مجازی بستر نفوذ فکری – فرهنگی است. 
برای دریافت جدیدترین بسته اخبار روز اینجا کلیک کنید
نام:
ایمیل:
* نظر:
چند رسانه ای صفحه خبر
آخرین اخبار