کد خبر: ۴۳۴۸۴۲
تاریخ انتشار: ۲۶ تير ۱۳۹۶ - ۱۰:۴۵
تصوری وجود دارد که سهیم کردن شرکت های اروپایی در عملیات توسعه میدان های نفتی باعث می شود، هر نوع تلاش امریکا برای بازگشت فضای تحریمی به مانع چانه زنی اروپایی ها بخورد!
به گزارش شفاف، این یعنی مثلا اگر فردا روز ترامپ از تمدید قانون آیسا سر پیچید یا هر نوع تحریم نفتی مقرر کرد منافع فرانسه إیجاب می کند برای حفظ سهم توتال از درامد میدان در مقابل تحریم های آمریکا بایستد.

مرور کوتاه آنچه در سال ١٣٩١ رخ داد نشان می دهد این تصور تا چه حد دور از واقعیت است.

در آن زمان شدیدترین تحریم ها علیه فروش نفت ایران اعمال می شد اما با مجوز آمریکا مگر اندک مشکلی در دریافت انتقال و فروش سهم نفتی شرکت های اروپایی از میادین ایران وجود نداشت.
کارفرما از درآمد خود محروم بود و پیمانکار بی غصه سهم می برد. به همین سادگی اصلا تحریم ها ضربه ای به منافع اروپایی ها نمی زد که آن ها بخواهند تلاش ضد تحریمی ای بکنند. 
تکرار همین رویه در هر نوع شرایط بازگشت تحریمی کاملاً بدیهی است. هنر آمریکا در آن است که معماری تحریمش با حداقل انحراف از هدف اعمال شود و مورد فوق یکی از این موارد است.

معنای شرح بالا آن نیست که سرمایه گذاری اروپایی ها در نفت ایران خوب یا بد است اما یقیناً تصور جذب اروپایی ها با هدف سپر تحریمی از آن حرف هاست!
مطالب مرتبط
برای دریافت جدیدترین بسته اخبار روز اینجا کلیک کنید
نام:
ایمیل:
* نظر:
چند رسانه ای صفحه خبر