کد خبر: ۴۶۱۱۲۵
تاریخ انتشار: ۰۸ خرداد ۱۳۹۷ - ۰۹:۰۱
استفاده سیاسی رسانه‌های معاند از یک مطالبه صنفی؛

در چند روز اخیر خبر اعتصاب کامیون‌دارها در برخی استان‌های کشور مورد توجه رسانه‌های داخلی و خارجی قرار گرفت.

به گزارش شفاف، «رانندگان کامیون در ایران اعتصاب کردند» این تیتری بود که بیشتر رسانه های معاند به آن پرداختند. تیتری که وقتی خبر یا گزارش مربوط به آن را مطالعه میکردیم یک مطالبه صنفی تبدیل به یک مطالبه سیاسی شده بود، کاری که همواره در دستور کار این رسانه ها قرار دارد. رسانه های غربی و سلطنت طلب همواره برای پیشبرد اهداف سردمداران خود که به نوعی تغییر حاکمیت جمهوری اسلامی ایران بود در مطالب و گزارشات خود بارها از سناریوهای تغییر نظام سخن گفته اند. اگر راه دوری نرویم همین چند روز پیش بود که وزیر خارجه آمریکا در سخنرانی جنجالی و فاقد چارچوب دیپلماتیک به صراحت اعلام کرد به دنبال براندازی و تغییر نظام در ایران است. این امر تا جایی اهمیت پیدا کرده که  رودی جولیانی، یکی از اعضای تیم حقوقی  رئیس‌جمهور آمریکا در یک نشست با  عوامل ضد نظام جمهوری اسلامی ایران اذعان کرد دونالد ترامپ  مصمم به تغییر نظام در ایران است.

 

نگذاریم مطالبه به معارضه تبدیل شود!

 

علاوه بر این «مایکل لدین»که عضو لابی صهیونیستی «بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها» (اف. دی. دی) است، در نامه‌ای سرگشاده در پایگاه «پی. جی. مدیا» به بولتون توصیه کردY در جلسه سیاستگذاری درباره ایران به «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور آمریکا بگوید «توافق هسته‌ای با ایران مسئله‌ای حاشیه‌ای است و به یک سیاست واقعی برای ساقط کردن رژیم جمهوری اسلامی نیاز داریم». همچنین  «یوری لبرانی»، سفیر سابق رژیم صهیونیستی در ایران برای اولین بار این ایده را مطرح کرد که یک‌سوم جمعیت ایران را اقلیت‌ها تشکیل می‌دهند و تلاش برای فعالیت‌های ضد تهران منجر به بی‌ثباتی نظام خواهد شد.

این ها تنها مواردی هستند که با اشاره به آنها می‌توان به چارچوب و نظام فکری رسانههای معاند علیه ایران پی برد. استفاده از هر فرصتی و از کاه کوه ساختن همان راهبردی است که این رسانهها با بهرهبرداری سیاسی از آن تلاش می کنند لباس دلخواه خود را بر هر اتفاقی بپوشانند. آنها با فضاسازی‌های بی مورد و  توهمات خود ساخته تلاش می کنند  سمت و سوی این مطالبات اجتماعی  را به مسیر دلخواه خود سوق بدهند و  با بازی رسانه‌ای پیراهنی  سیاسی برای آن بدوزند؛ لذا تبدیل یک اعتراض مدنی به مسئله بغرنج سیاسی  همواره در دستور کار رسانه‌های آنسوی آبی و معاند جمهوری اسلامی ایران  قرار داشته است تا با توسل به آن اهداف کلان خود را به پیش ببرند. در واقع  آنها  از هر اتفاق کوچکی  به عنوان سنگی  برای عبور از رودخانه استفاده می کنند. 

 

نگذاریم مطالبه به معارضه تبدیل شود!

 

در پس هر حمایتی  از سوی معاندین اهداف کلانی مانند تغییر و براندازی را دنبال می شود. این در حالی است که رسانه های غربی  از جنبش‌ها و اعتراضاتی که ممکن است در آنسوی اقیانوس اطلس  رخ دهد حرفی به میان نمی‌آورند و از آن با عنوان آزادی مدنی یاد می‌کنند. اما آیا  واقعیت به همین اندازه نامعین و چند بعدی است که این چنین تعاریف متفاوتی از آن شنیده می شود و یا این بازی کثیف سیاست است که واقعیت را به دلخواه تفسیر می کند؟

گام اول: آغاز یک اعتراض!

اعتراضات از آنجا شروع شد که عده‌ای کامیون‌دار، راننده نفتکش، ترانزیت و برخی  مالکان خودروهای سنگین  زمانی که با عدم توجه مسئولان نسبت به خواسته‌های خود  مواجه شدند، تصمیم گرفتند برای حل مشکل به راههای دیگری متوسل شوند؛ به همین دلیل  از ابتدای خرداد ماه سال جاری دست به اعتصاب  زدند و خواستار رسیدگی مسئولان پیرامون مشکلات خود شدند. جابه جا نشدن بار‌ها  توسط کامیون‌دار‌ها و عدم سوخت‌رسانی در برخی شهرها  از جمله  راههایی  بود که کامیون‌دارها سعی کردند اعتراض خود  را به نوعی نشان دهند.

افزایش  قیمت گازوئیل و  قطعات یدکی، افزایش هزینه استهلاک و تعمیرات و نگهداری،  حق بیمه، کمیسیون‌های باربری، عوارض اتوبان‌ها و شیوه اعلام سیستم نوبت‌دهی توزیع بار از جمله مواردی  بود که  کاسه صبر این صنف شغلی را در کنار درآمد پایین آنها  لبریز کرده بود و به گفته خود آنها پنج سال از آخرین افزایش تعرفه‌های کامیون‌دار‌ها می‌گذشت اما  هنوز  هیچگونه افزایش تعرفه‌ای شامل حال آن‌ها نشده بود، در نهایت کار به جایی رسید که در برخی از استان‌ها همانند شیراز، توزیع بنزین با مشکلاتی مواجه شد و  به بعضی از  پمپ‌بنزین‌ها این شهر سوخت کافی نرسید. با این وجود  تمام قصه این بود کامیون‌دارها نسبت به اوضاع موجود خشنود نیستند و می خواهند شرایط شغلی بهتری برایشان فراهم شود اما در کمال وقاحت رسانه های معاند برای این مطالبه اجتماعی شعر سیاسی سرودند.

 

نگذاریم مطالبه به معارضه تبدیل شود!

 

گام دوم:موج سواری رسانه‌های معاند و منافقین

طبق  روال گذشته رسانه‌ها و افرادی که  همواره با دلارهای سبز رنگ غربی و صهیونیستی   تغذیه  می‌شوند برای تفریح چند ساعته هم که شده موج سواری کردند تا این بار نیز بازی رسانه‌ای خود را در خصوص یک اتفاق مدنی و اجتماعی طرح ریزی کنند و این گزافه‌گویی‌ها به حدی بود که هر شنونده‌ای اگر نمی‌دانست موضوع از چه قراراست احتمالا این معنا به ذهنش متبادر می‌شد که این اعتراضات از یک شکاف عمیق و گسترده‌ای اجتماعی نشات می‌گیرد. تا جایی که بی‌بی سی فارسی  به صورت ویژه‌  این اعتصاب را پوشش داد و از آن به عنوان اعتراض گسترده هزاران نفری نام برده که منجر شده صف‌های طولانی در ایران ایجاد شود!

 عناصر گروهک منافقین نیز تلاش کردند با  تهیه گزارش‌های وارونه پیرامون این اعتصابات آن را  کاملا  سیاسی جلوه دهند؛ تا جایی که  حتی برخلاف گفته‌ کامیون‌دار‌ها سعی در بحرانی نشان دادن اوضاع سیاسی کشور داشتند، در همین زمینه مریم رجوی سرکرده این گروهک تروریستی تلاش  کرد با توئیت‌های پی در پی از فضای به وجود آمده سوء استفاده کند و  از مطالبات  این قشر زحمتکش جامعه  برای خود کلاهی بسازد.
 
اعتصاب کامیون‌دارها؛ حربه‌ای برای سوء استفاده ضد انقلاب‌ها
در این میان اظهارات ربع پهلوی در مورد  اعتراضات کامیون‌دارهای طنز ماجرا بود؛ کسی که چهل سال پیش به دلیل فشار بر گرده اقتصادی قشر پایین جامعه مجبور به آوارگی در خیابان های مصر و پاناما شده بود حالا در نقش دلسوز افاده فضل می‌کرد. وی مدعی شده بود؛ اعتصابات نقطه عطف تازه‌ای در مبارزات مسالمت‌آمیز و حق‌طلبانه مردم ایران است. همچنین با مهمل‌بافی‌های خود از این اعتصابات به عنوان همبستگی ملی نام برده بود!!! واقعا تلاش برای این همه سیاسی سازی از سوی معاندان چیست؟ احتمالا هر کسی پاسخ متفاوتی را به این سوال می‌دهد، اما شاید درصد بالایی از پاسخ دهندگان به این موضع اشاره کنند که هدف ضربه به انقلاب و نظام اسلامی است. تلاشی که چهل ساله شده و تا کنون راه جایی نبرده است. باید گفت این حمایت‌های پوشالی و پوچ نه تنها وقعی از سوی مردم را در پی ندارد بلکه صرف هزینه و انرژی بیهوده برای آنسوی آبی هاست.

گام سوم:ورود مسئولان و اطلاعیه انجمن کامیون دارها 

 زمانی مردم از حکومت و دولت خود مطالبه‌گری می‌کنند که آن حکومت برای مردم مشروعیت داشته باشد و معترضان نسبت به برآورده شدن خواسته‌های خود امیدوار باشند؛ در نتیجه این اعتراضات مدنی نه تنها سیاسی نبود  بلکه می‌توان آن را  شکلی از کانال ارتباطی بین مردم و دولت دانست، البته باید به این نکته اشاره کرد که  اعتصابات تنها زمانی می تواند به یک بحران تبدیل شود که مسئولان با بی توجهی از کنار آن رد شوند.اما در این میان بودند افرادی که صداها را شنیدند و وعده‌هایی را دادند. برای مثال؛ داریوش امانی معاون حمل‌ونقل سازمان راهداری و حمل ونقل جاده‌ای  با بیان اینکه مهمترین دلیل اعتراض کامیون‌داران، افزایش قیمت لوازم یدکی خودرو بوده است،گفت:درخواست افزایش کرایه رانندگان منطقی است. امانی  مسائل روز بیمه‌ای رانندگان کامیون را از دیگر مشکلات این بخش دانست و اظهار کرد: ۵۰ درصد بیمه رانندگان را دولت از طریق یارانه پرداخت می‌کند که متأسفانه به دلیل ایجاد اشکالاتی در سازمان تأمین اجتماعی و بیمه این موضوع با مشکل روبه‌رو شده است و سازمان راهداری با پیگیری‌هایی که انجام داد تمامی اشکالات ایجاد شده را رفع کرد.

همچنین  عباس آخوندی وزیر راه و شهرسازی در این باره اظهار کرد:  باید یک کارگروه مشترک با تمامی انجمن‌ها در خصوص رابطه شرکت‌ها و رانندگان، مدل قیمت‌گذاری، بیمه، تأمین لوازم‌یدکی و محصولات پرمصرف با مسئولیت رئیس سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای  و یک نماینده از معاونت حمل‌ونقل وزارت راه و شهرسازی تشکیل شود. آخوندی همچنین گفته است: افزایش نرخ ۲۰ درصدی کرایه حمل در تمامی استان‌ها  باید اعمال شود، ظرف ۱۰ روز کاری پیشنهاد‌های مبنای نرخ راهنما بر اساس تن ـ. کیلومتر از سوی نمایندگان به صورت مکتوب برای بررسی و کار کارشناسی در اختیار سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای قرار خواهد گرفت. 

و سرانجام آنچه که پاسخی روشن برای فضا سازی رسانه ای در آستین داشت اطلاعیه انجمن  صنفی کامیون دارها بود که  خواستار پایان اعتراضات شد. در این اطلاعیه آمده بود "با توجه به تصمیمات اتخاذشده در رابطه با مطالبات رانندگان و قول مساعد در خصوص تأمین امنیت جاده‌ها و به‌منظور جلوگیری از سوءاستفاده معاندین نظام جمهوری اسلامی ایران و رفع نگرانی ملت عزیز مبنی بر تأمین مایحتاج عمومی، خواهشمند است طبق روال قبل نسبت به بارگیری و رساندن محصولات به صاحبان کالا اقدام فرمایید. بدیهی است نمایندگان صنوف تا تحقق کامل مطالبات شما عزیزان پیگیر موضوع می‌باشند" قصه در همین جا به پایان رسید!

 

نگذاریم مطالبه به معارضه تبدیل شود!

 

گام چهارم: تعامل،سد راهی برای تبدیل مطالبه به معارضه

این برای اولین بار نبود که رسانه‌های غربی در جهت رسیدن به خواسته‌هایشان برای خود خانه‌ای پوشالی ساختند، اما لازم به ذکر است دولت باید نسبت به مطالبات و برآورده کردن خواسته‌های مردم تمام تلاش خود را بکند و اجازه شکل‌گیری چنین بهانه‌هایی را در شرایط کنونی که دشمن برای هر وجب از خاک و امنیت کشور چنگال تیز کرده ندهد. در مقابل نیز صنوف مختلف باید اعتراضات و مطالبات خود را به گونه‌ای  به گوش مسئولان برسانند که زمینه برای اظهارنظرهای گزاف رسانه‌ها  و افراد معاند فراهم نشود. 
 
 تحلیلگران بر این باورند مطالبه گری حق هر شهروندی است اما نباید کار به جایی برسد که افراد بی هویت و خائنی همچون رجوی ها فرصت را غنیمت بشمارند و از آب گل آلود ماهی بگیرند.در شرایط کنونی که کشور بیش از گذشته نیازمند همبستگی، همدلی، اتحاد و انسجام است نباید مطالبات به حق و  درست  به سمت و سویی سوق پیدا کند که خائنین نظام جمهوری اسلامی ایران فرصت بهره برداری پیدا کنند و خوراک خبری و توهم سازی برای آنها فراهم شود. اگر مسئولان  با تعامل و درک  متقابل نسبت به حل مشکلات گام بردارند راه هر گونه سوء استفاده از مطالبات  مردمی مسدود  می شود و در این صورت دیگر مطالبه و خواسته به معارضه تغییر شکل نمی‌دهد.