کد خبر: ۴۶۶۶۱۱
تاریخ انتشار: ۱۳ مرداد ۱۳۹۷ - ۱۹:۰۹
گنه کرد در بلخ آهنگری؛ به شوشتر زدند گردن مسگری!

هفته گذشته استیضاح «علی ربیعی» توسط هیأت رئیسه مجلس اعلام وصول شد تا اتفاقی کم سابقه را شاهد باشیم؛ بدین ترتیب که یک وزیر در یک سال برای سومین بار تلاش خواهد کرد از یک مجلس که تغییری نسبت به یک سال گذشته در آن اتفاق نیفتاده، رأی اعتماد بگیرد. حتی وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی خود متعجب از این مساله است و روز گذشته با نوشتن عباراتی کوتاه در صفحه اجتماعی خود به آن واکنش نشان داده است.

به گزارش شفاف به نقل از تابناک، طرح استیضاح «علی ربیعی» وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی 9 محوز دارد که تقریبا 60 درصد آن با محورهای استیضاح شش ماه پیش او مطابقت دارد. ربیعی یک بار در جریان معرفی کابینه دوازدهم از مجلس رأی اعتماد گرفت، یک بار هم در بهمن ماه سال 96 موفق شد استیضاح را پشت سر بگذارد و بار دیگر رأی اعتماد نمایندگان به خود را جلب کند و حالا برای سومین بار باید این هفته پاسخگوی نمایندگان باشد تا بتواند بار دیگر دوره وزارت خود را تمدید کند.

آن گونه که به تازگی «سلمان خدادادی» رئیس کمیسیون اجتماعی مجلس گفته است: «روش استیضاح وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی در ده دوره گذشته مجلس بی‌سابقه است.» او در این باره توضیح داده: «من شش دوره نماینده مجلس هستم هنگامی که یک استیضاح مطرح می‌شود بر اساس آیین نامه، کمیسیون مربوطه هفت روز وقت دارد که موضوع را رسیدگی کند. آیین نامه نگفته که بعد از گذشت هفت روز هیأت رئیسه در هشتمین روز می‌تواند استیضاح وزیر را اعلام وصول کند. »

بر اساس نظر مخالفان استیضاح وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، پیش از طرح مسأله استیضاح «علی ربیعی» و وصول آن توسط هیأت رئیسه مجلس، استیضاح وزیران امور اقتصادی و دارایی، کشور، جهاد کشاورزی، آموزش و پرورش و حتی وزیر نفت مطرح و دنبال شده است، اما یکباره و حتی پیش از حضور وزیر در کمیسیون مربوطه برای ارائه توضیحات، هیأت رئیسه مجلس تصمیم به اعلام وصول این استیضاح می کند.

وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی در واکنش به این اتفاق، با اشاره به طرح استیضاح خود در مجلس شورای اسلامی در توییتر خود نوشت: «در هفت ماه دو بار از مجلس رأی گرفتم. دوباره استیضاح می‌شوم، در حالی که حق دفاع در کمیسیون را نداشتم و مستقیم به صحن آورده شدم.

علی ربیعی ادامه داد: خود را پاسخگوی مردم و نمایندگان می‌دانم. به عمومی نمایندگان دلسوز و پاک احترام می‌‌گذارم. علت اصلی استیضاح را نمی‌دانم، ولی استیضاح پس از تنها پنج ماه از استیضاح قبلی را عجیب می‌دانم.

آن طور که در خبرها آمده است: پس از ایجاد مشکلات اقتصادی و به هم ریخته شدن وضعیت ارز، طلا و سکه و البته بی توجهی رئیس جمهور و تیم اقتصادی اش به این مسأله، درخواست های زیادی حتی از جانب برخی نمایندگان مجلس شورای اسلامی به «حسن روحانی» برای ایجاد تغییرات در تیم اقتصادی دولتش ارائه و از رئیس جمهور خواسته می شود که خیلی زود با این اقدام ضمن انتخاب یک تیم توانمند که توانایی برطرف کردن مشکلات اقتصادی را داشته باشد، شوک مثبتی به جامعه و بازار بدهد.

پس از این درخواست ها اقداماتی برای روی کار آمدن برخی افراد با برنامه و جایگزین کردن آنها با تیم اقتصادی فعلی دولت از جمله در بانک مرکزی، سازمان برنامه و بودجه، وزارت امور اقتصادی و دارایی و وزارت راه و شهرسازی صورت می گیرد، اما خوب پیش نرفتن مذاکرات با افراد جایگزین و لابی های سنگین افرادی که هم اکنون این مسئولیت ها را بر عهده دارند، قطار تغییرات را فقط به سمت بانک مرکزی می برد؛ آن هم به این دلیل که ماموریت پنج ساله «ولی الله سیف» به پایان رسیده بود. همین اقدامات و لابیگری ها باعث شده بود که تنور داغ تغییرات در تیم اقتصادی دولت کم کم رو به سردی گراید و بازی های دیگری برای از یاد رفتن این مطالبات آغاز شود.

در بحبوحه مشکلات اقتصادی، چند هفته پیش ۱۸۰ نماینده مجلس از هیأت رئیسه درخواست کردند، تیم و وزیران اقتصادی دولت دوازدهم را به مجلس فرا بخوانند و آنها در قبال مشکلاتی که باعث می شود هر روز سفره مردم کوچک تر شود، توان اقتصادی قشرهای متوسط و فقیر کمتر و کمتر و باعث کاهش ارزش پول ملی شود، پاسخ دهند؛ اما در عرض چند هفته مجلس تصمیم غیر منتظره ای برای بررسی مسائل و موضوعات اجتماعی می گیرد، انگار که مشکلات اقتصادی کشور خیلی جای بحث و بررسی ندارد!

بر اساس آنچه مخالفان استیضاح وزیر تعاون کار و رفاه اجتماعی می گویند: «در یکی از کمیسیون‌ها سه ماه قبل استیضاح وزیری مطرح شده اما هنوز نامه‌اش ارجاع نشده است، حدود یک ماه قبل در یکی از کمیسیون‌ها استیضاح وزیری (وزیراقتصاد) مطرح شده است، ولی هنوز گزارشی در این خصوص داده نشده است. از طرفی چهل روز قبل استیضاح وزیری (وزیر کشور) به کمیسیون ارجاع شده، اما هیأت رئیسه مجلس از وصول این سه استیضاح اجتناب کرده است و استیضاح وزیری را در دستور کار قرار می دهد که تنها هشت روز از ارجاع آن به کمیسیون مربوطه (اجتماعی) می گذرد.

 

رئیس کمیسیون اجتماعی مجلس در خصوص ارجاع طرح استیضاح وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی به این کمیسیون عنوان کرده است که «طرح استیضاح آقای ربیعی هشت روز قبل (هشت روز پیش از اعلام وصول آن توسط هیأت رئیسه مجلس) به کمیسیون ارجاع شد. کمیسیون در این زمینه تعلل نکرد، اما چون بحث لایحه دولت مبنی بر تفکیک وزارتخانه‌ها مطرح بود اعضای کمیسیون به این نتیجه رسیدند که ابتدا تکلیف این لایحه مشخص شود سپس به بحث استیضاح وزیر بپردازند. اگر بحث تفکیک وزارتخانه‌ها رای می‌آورد عملا موضوع استعفا مطرح نبود و دیگر لازم نمی‌شد؛ چراکه وزیر با تفکیک وزارتخانه‌ها کنار می‌رفت و دوباره معرفی می‌شد و آن موقع بحث رای اعتماد در اولویت قرار می‌گرفت. »

او یادآوری کرده است: «هنگامی که لایحه تفکیک وزارتخانه تعاون، کار و رفاه اجتماعی رأی نیاورد، استیضاح وزیر برای روز یکشنبه (14 مردادماه) در دستور کار کمیسیون قرار گرفت؛ اما آقایان هیأت رئیسه بر خلاف عرف حاکم که در ده دوره مجلس هم سابقه ندارد، بدون مطرح شدن موضوع استیضاح در کمیسیون آن را اعلام وصول کرده‌اند. شفاف می گویم که بررسی استیضاح در مجلس یک چیز است و بررسی موضوعی که از آن سه ماه گذشته و حتی ارجاع هم نشده چیز دیگری است.»

«سلمان خدادای» به توضیحات بیشتری که در خصوص طرح این استیضاح می دهد، شائبه ها را بیشتر می کند و می گوید: « ای ملت! ای مردم! بدانید در چنین مجلسی با چنین هیأت رئیسه‌ای که در آن عدالتی نمی‌بینیم می‌خواهیم مطالبات شما را پیگیری کنیم. آیا چنین چیزی مقدور است؟ هیأت رئیسه‌ای که قسم قرآن یاد کرده و به شرف قسم خورده که در اجرای آیین نامه عدالت داشته باشد، چرا اینگونه رفتار می‌کند؟ این چه عدالتی است که از یک استیضاح سه ماه گذشته اما هنوز آن را اعلام وصول نمی‌کنند اما استیضاحی که هشت روز گذشته اعلام وصول می‌کنند؟ آیا آیین نامه فقط برای آقای ربیعی در مجلس نوشته شده است؟ آیا آیین نامه هیأت رئیسه برای وزارت کار نوشته شده؟»

او در خصوص برخی موضوعاتی که استیضاح «علی ربیعی» را به واسطه وزارتخانه عریض و طویلی که در اختیار اوست دارای پشت پرده و اهداف شخصی می دانند تا موضوعات واقعی و عملکردی، یادآور شد: «موضوعات استیضاح اخیر را با استیضاح قبلی مقایسه کنید. آقای ربیعی در کمیسیون حاضر شد و جواب آنها را داد. مثلا به جای اینکه پرسیده شود وضعیت صندوق‌ها چیست و چرا کارگران مشکل دارند، مطرح می‌کنند، چرا فلان مدیر را گذاشتید و یا چرا شخص دیگری را برداشتید فرقی بین وزارت کار با بقیه وزارتخانه‌ها وجود ندارد؛ اما نمی‌دانم چرا این همه حساسیت روی این وزارتخانه است؟!»

اینکه در اوج مشکلات اقتصادی کشور و درخواست هایی که برای برکناری و یا استیضاح اعضای تیم اقتصادی دولت مطرح می شود و کارشناسان، صاحب نظران، رسانه ها و مردم نیز چنین مطالبه ای دارند، یکباره با لابیگری های خاص برخی افراد، استیضاح وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی مطرح می شود، به نظر می رسد، «آدرس اشتباه دادن» باشد و اینکه گویا مجلس در اولویت بندی و تلاش برای رفع مشکلات اقتصادی مردم خیلی حساسیتی ندارد.

اینکه گناه تیم اقتصادی دولت به پای یک وزارتخانه ای که بخش عمده کار آن اجتماعی است نوشته شود و مجلس به جای حساب کشی از تیم اقتصادی دولت سراغ فرد دیگری برود، شبیه مثال معروف و داستان «گنه کرد در بلخ آهنگری --- به شوشتر زدند گردن مسگری» می ماند؛ تا شاید به واسطه کنار رفتن وزیری که کمترین تقصیر را در ایجاد مشکلات اقتصادی برای کشور و مردم دارد، برخی وزیران و اعضای تیم اقتصادی دولت که لابی های قدرتمندی در مجلس دارند بتوانند از مهلکه استیضاح و یا برکناری خود را برهانند.