کد خبر: ۴۷۳۴۲۳
تاریخ انتشار: ۱۴ آبان ۱۳۹۷ - ۱۳:۴۲

مجتبی خردیار


چندی پیش پیامی از یکی از دوستانم دریافت کردم که از همان جملات زیبا انگیزشی بود که هیچ وقت
هم معلوم نمی شود گوینده اش چه کسی بوده است. به هر حال این جمله منتسب به آلبرت انیشتین،
فیزیک دان مشهور دنیا بود و من هم جمله را بدون هیچ دخل و تصرفی اینجا می آورم:
آلبرت انیشتین: اگر یک ساعت برای فکر کردن بر روی یک مساله وقت داشته باشم، 55دقیقه آن را صرف
تعریف دقیق صورت مسئله می کنم.
جمله بسیار زیبایی بود و مرا به فکر فرو برد، یاد داستان کوتاهی افتادم که سال هاست در کارگاه های
آموزشی برای افراد تعریف می کنم. داستان در مورد نجات افراد از داخل یک رودخانه است. می گویند
دو دوست در کنار رودخانه ای می رفتند. ناگاه فردی را دیدند که در آب افتاده و کمک می طلبد. یکی
از دو دوست، خود را به آب زد و آن فرد را نجات داد. هنوز نفس تازه نکرده بود که دومین فرد را دید
که آب او را با خود می برد. باز به داخل رودخانه پرید و او را هم نجات داد. دقایقی نگذشت که سومین
شخص را دید که درون رودخانه، فریادکشان کمک می خواهد، هر چند خسته بود اما نتوانست بی
تفاوت باشد و باز هم خود را به آب زد و نجاتش داد.
دوستش که تا آن زمان کاری نکرده بود با دیدن این صحنه ها، به بالا دست رودخانه دوید و وقتی
برگشت، دوست دیگرش به او گفت که چندین نفر دیگر را هم نجات داده ولی ساعتی است که دیگر،
رودخانه آدم نمی آورد.
دوستی که به بالای رودخانه رفته بود گفت: وقتی دیدم رود این همه آدم می آورد، با خود گفتم حتماً
علتی در بالا دست هست. چون بدان جا رفتم، پلی دیدم که دیوانه ای در میانش ایستاده و هر که از
آن می گذرد را درون آب می اندازد. دیوانه را گرفتم و به خانواده اش در روستای مجاور سپردم. علت
این که ساعتی است رودخانه آدم نمی آورد، همین است.
این داستان کاملاً با جمله آلبرت انیشتین همخوانی دارد و نشان می دهد که تا مسئله را به درستی
تعریف نکنید، باید ساعت ها، دور خودتان بچرخید. متاسفانه حال روز کسب و کارهای کشور دستکمی از شخص اول که مکرراً وارد رود می شد و افراد را نجات می داد، ندارد و نبض اقتصاد کشور این
روزها منظم نمی زند. بعد از سال ها فعالیت و تجربه، هنوز هم صاحبان بنگاه های اقتصادی کشور، نمی
توانند علت رکود و درجا زدن خود و تسلیم بازارهای داخلی و خارجی به برندهای غیر ایرانی را
تشخیص دهند. اگر علت رکودهای مکرر بازار را از این افراد جویا شویم، احتمالاً با پاسخ هایی مانند
وضعیت نامناسب ارز، عدم حمایت دولت، مشکل نقدینگی و همان غرغرهای همیشگی رو به رو می
شویم ولی آیا مشکل کسب و کارهای ما را می شود در این علل خلاصه کرد؟؟؟
در حوزه مدیریت استراتژیک، مفهومی وجود دارد به نام اقیانوس سرخ و آبی که یکی از مشهورترین
تئوری های مدیریت استراتژیک در دهه اخیر است. اقیانوس سرخ وضعیتی را نشان می دهد که کسب
و کارها از نگاه مشتری یکسان به نظر می رسند و هیچ تفاوت و مزیتی در بین رقبای بازار وجود ندارد.
این وضعیت باعث جنگ شدید قیمتی شده و هر بنگاه که قیمت کمتری اعلام کند، می تواند بخشی از
بازار را به تملک خود در بیاورد و اقیانوس رقابت به علت برخورد مستقیم رقبا خونین و قرمز می شود.
در نقطه مقابل اقیانوس آبی وجود دارد که سازمان را در فضایی بدون رقابت قرار می دهد. اقیانوس که
ایجاد آن به کمی خلاقیت و نوآوری در ارزش پیشنهادی سازمان دارد.
بررسی کسب و کارهای موفق دنیا نشان می دهد برخلاف تصور اکثر فعالان اقتصادی کشور، قیمت
شاخص شماره یک تصمیم گیری مشتریان بازار نمی باشد و این ارزش پیشنهادی است که مشتریان را
به سمت کسب و کارها سوق می دهد. آب معدنی Vossکه تا چندی پیش در کشور به آب معدنی بچه
پولدارها معروف بود، بین 03تا 03درصد گران تر نسبت به سایر برندهای مشابه می باشد در صورتیکه
تمام آزمایش های معدنی نشان می دهد کیفیت این آب معدنی تفاوت چندانی با سایر آب معدنی ها
ندارد. حال سوال پیش می آید چه دلیلی باعث می شود که یک محصول بتواند بدون هیچ تفاوت
کیفیت معناداری، این میزان اختلاف قیمت را به خود اختصاص دهد؟؟؟
پاسخ را باید در سایر عوامل موثر در رقابت کسب و کار مانند، تبلیغات، قیمت گذاری تهاجمی، بسته
بندی، سیستم های توزیع، برندینگ و ... دید که متاسفانه در کشور به آنها توجه چندانی نمی شود.
هنوز هم بعد از سال ها فعالیت در صنعت تبلیغات کشور که شروع آن را می شود به سال 2176شمسی
و درج آگهی در روزنامه وقایع اتفاقیه مرتبط دانست، وضعیت تبلیغاتی کشور در شرایط نامناسبی قرار
دارد. هنوز هم جایگاه یابی که یکی از مهمترین فعالیت بازاریابی است، به درستی در کشور انجام نمی
شود. هنوز هم تمرکز اصلی کسب و کارهای کشور رو مسئله قیمت است.به نظر می رسد تا صاحبان بنگاه های اقتصادی کشور اندکی مسیر رود را به سمت بالا طی نکنند و آن
دیوانه ای که افراد را داخل آب می اندازد، شناسایی نکنند، امیدی به موفقیت بنگاه های کشور و
تصاحب بازارهای داخلی و خارجی به وسیله برندهای ایرانی نیست.

مجتبی خردیار: کارشناس برنامه ریزی استراتژیک

ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر: