کد خبر: ۴۸۱۵۱۴
تاریخ انتشار: ۰۸ اسفند ۱۳۹۷ - ۱۰:۵۶

امیر درزی 

تحریم ایران موضوعی نیست که در سال‌­های اخیر رخ داده باشد، بلکه این مسئله از دهه­‌های گذشته و در زمان دکتر مصدق نیز وجود داشته است و امروزه می­‌توان با اتکای به توانایی­‌های داخلی همچون دوران مصدق، از پس تحریم‌­های ظالمانه برآمد.

تحریم ایران توسط قدرت‌های بزرگ غربی موضوع تازه‌ای نبوده و از قدمتی طولانی در تاریخ معاصر ایران به ویژه پس از انقلاب اسلامی برخوردار است. «اولین تجربه غرب» در ارتباط با تحریم ایران، به دوران نخست وزیری مصدق و سیاست او مبنی بر «ملی شدن صنعت نفت» بر می‌گردد که غربی‌ها درصدد بر آمدند با استفاده از ابزار تحریم و فشار اقتصادی بر ایران که تنها درآمد کشور، منابع حاصل از فروش نفت بود، جریان ملی شدن صنعت نفت در ایران را «مهار» کنند.

در این دوران دولت دکتر مصدق با مشکلات متعددی مواجه شد، اما با تلاش و نگاه به توانایی‌­های داخل توانست از آنها عبور کند. از جمله مشکلات در اداره دولت دکتر مصدق می‌­توان به موارد زیر اشاره کرد:

هنگام ملی‌شدن نفت، بدهی شرکت نفت (انگلیس) به ایران یا طلب ایران از انگلیس، ۵۰ میلیون لیره بود که دولت انگلستان تمامی ذخایر ارزی ایران در انگلستان را بلوکه کرد.

دارایی‌های ایران به لیره به خاطر غرض ورزی خزانه داری انگلیس، قابل تبدیل به دلار نبود و دولت با بحران ارزی مواجه بود.

اداره تاسیسات نفت و پرداخت حقوق ۷۴ هزار و ۵۰۰ کارگر و کارمند شرکت نفت، بدون تولید و فروش نفت با مشکل روبه رو شد و هزینه نگهداری کل تاسیسات صنعت نفت آبادان و دیگر مناطق نفت خیز کشور که حدود ۶۰ تا ۶۵ میلیون تومان بود و تا آن زمان طبق قراردادها بر عهده شرکت بهره‌بردار بود، به گردن دولت افتاد.

رکود بازار و بحران در صنایع و کشاورزی، کسری روزافزون بودجه، تورم و افزایش قیمت‌ها و مهاجرت گروهی کشاورزان به شهرها و... نیز بر دوش دولت وقت سنگینی می‌کرد.

با وجود این مشکلات، دولت دکتر مصدق عقب نشینی نکرد و با اتخاذ سیاست­هایی در راستای اداره کشور با اتکای به توان داخلی و توسعه دیگر جنبه­‌های درآمدی کشور، همچون کشاورزی، توانست تا حد زیادی از این مشکلات بگذرد.

تحریم­‌های کنونی

روند تحریم کردن ایران توسط کشورهای غربی طی چند دهه اخیر ادامه پیدا کرده است تا اینکه طی چند سال اخیر این تحریم­ها با شدت و دقت بیشتری اعمال شد، تا آنجایی که علاوه بر تحریم­های نفتی، تحریم­های بانکی نیز با شدت بیشتری اعمال شده است. در واقع کشورهای غربی از طریق دو ابزار مهم (تحریم­های بانکی و نفتی) سعی در تخریب ایران دارند. در این حالت حتی اگر ایران بتواند نفتش را بفروشد، بازگرداندن پول حاصل از فروش نفت، با توجه به تحریم بودن بانک مرکزی، دشوار خواهد بود.

همانطور که پیش از این نیز اشاره شد، کشورهای غرب (از جمله آمریکا) در تلاشند که تحریم­ها را دقیق‌­تر به ایران تحمیل کنند و به نوعی «تحریم نقطه‌­ای» را اجرا کنند. از این رو سعی دارند با پیاده­‌سازی ساز و کارهایی مانند FATF یا سوئیفت به هدف شوم خود برسند. با این روند نه تنها تحریم­ها با دقت و قدرت بیشتری به ایران تحمیل می‌­شود، بلکه منجر به خود تحریمی ایران نیز خواهد شد که می­‌تواند بسیار مخرب باشد. بر همین اساس می­‌توان بیان کرد که امروزه تحریم­های آمریکا و دیگر کشورهای غرب سخت­‌تر بوده و مقابله با آن نیز نیازمند تلاش بیشتری است.

با توجه به گفته کارشناسان این حوزه، تنها راه مقابله با این تحریم­های ظالمانه، اتکا به توانایی‌­های داخلی است. همانطور که مصدق در دولت خود با اتکا به سرمایه‌­های موجود در داخل کشور توانست تا حدودی از پس تحریم­ها برآید، امروزه دولتمردان با استفاده از توانایی­های موجود در داخل کشور می­‌توانند در زمینه‌­های مختلف خودکفا شده و تاحدودی اثر تحریم­ها را کاهش دهند.

علاوه بر این، دولت برای مقابله با تحریم­های موجود می­‌توانند با اجرای ساز و کارهایی همچون پیمان پولی دوجانبه با روسیه و چین و ترکیه، اجرای پروژه پتروپالایشگاه­ها، استفاده از سیستم پیام رسان سپام به جای استفاده از سوئیفت و ... در برابر این تحریم­ها ایستادگی کرده و همچون گذشته از استقلال ایران دفاع کند.

 

ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر: