کد خبر: ۵۳۹۷۷۱
تاریخ انتشار: ۲۴ بهمن ۱۴۰۰ - ۱۰:۰۹

زخم بستر مشکل شایعی در افرادی است که کم تحرک هستند. افراد مسن، افراد ناتوان و علیل و افراد مبتلا به دیابت و گردش خون ضعیف، بیشتر در معرض خطر ابتلا به زخم بستر هستند.

زخم بستر چیست؟

زخم بستر، آسیب پوست و بافت های زیرین پوستی است که معمولاً در اثر فشار طولانی مدت بر پوست، ایجاد می شود. زخم بستر معمولاً در نواحی استخوانی بدن شما به وجود می آید، چرا که این نواحی عضله و چربی چندانی برای جذب فشاری که در اثر قرار گرفتن طولانی مدت روی یک سطح ایجاد می شود، ندارند.

آسیب بافتی در اثر زخم بستر می تواند به داخل بدن کشیده شده و باعث ایجاد مشکلات جدی مانند عفونت سپتیک (عفونتی که در جریان خون شروع می شود و به بخش های دیگر بدن می رود) شود.

نواحی در بدن که معمولاً به پوست فشار وارد کرده و باعث آسیب می شوند عبارتند از:

  • استخوان های کمر، باسن یا ران
  • کتف ها
  • آرنج، قوزک یا پاشنه ها
  • کمر تا سر

در صورت آسیب دیدن و زخم شدن پوست، هرگونه فشار بر آن ناحیه باعث بدتر شدن زخم خواهد شد. برای مثال، نواحی که چربی دارند، کمتر در معرض زخم بستر هستند زیرا کمی حمایت و جذب فشار در زیر پوست وجود دارد؛ با این حال این نواحی نیز در معرض خطر هستند زیرا اعصاب بیشتری دارند.

مشکلات ناشی از زخم بستر

هرگونه مشکل مربوط به زخم های فشاری، ممکن است باعث بستری شدن طولانی مدت در بیمارستان، درد شدید مداوم و کم شدن کیفیت زندگی شود. بدون درمان مناسب، محل آسیب دیده، آسیب پوستی شدیدی خواهد دید و بافت های مرده باعث ایجاد زخم باز خواهند شد. به علاوه، افراد مسن و افراد بیمار، دیابتی، و افرادی که مشکلات حرکتی دارند، بیشتر در معرض ابتلا به مشکلات مربوط به زخم های فشاری هستند.

در مراحل پیشرفته، زخم های فشاری، با سایش، شکافتن و فشار، بدتر خواهند شد. در صورت عدم درمان مناسب، بیمار به آسانی به مواردی نظیر موارد زیر مبتلا خواهد شد:

  • سلولیت شدید (عفونت عمیق بافتی)
  • استئومیلیتیس (عفونت استخوان)
  • قانقاریا، سپسیس (عفونت خونی)
  • نکروز (نکروتایزینگ فاسیتیس، باکتری گوشت خوار)

سلولیت

عفونت ناشی از زخم بستر، می تواند به سادگی به لایه های زیرین پوست رسیده و باعث سلولیت شود. علاوه بر قرمزی و درد شدید، تورم شدید نیز ممکن است در پوست بیمار رخ دهد.

بدون استفاده ی مناسب از آنتی بیوتیک ها، بیمار ممکن است به عفونت های مرگباری مبتلا شود که می توانند به سادگی به مفاصل، استخوان و جریان خون برسند. اگر سلولیت در استخوان خاجی (ساکروم) یا پایین کمر رخ دهد، عفونت می تواند به آسانی وارد ستون فقرات و نخاع شده و در نهایت به مغز برسد.

استئومیلیتیس

عفونت استخوان (استئومیلیتیس) و مفاصل (آرتروز سپتیک)، می تواند باعث آسیب شدید به استخوان، بافت و غضروف های بیمار شود. تنها درمان مؤثر، استفاده از دوزهای بالای آنتی بیوتیک های خاص یا خارج کردن استخوان یا مفصل از طریق جراحی است.

قانقاریا

قانقاریا، عفونتی مرگبار و جدی اما نادر است که به وسیله ی گاز تولید شده توسط باکتری کلوستریدیوم، ایجاد می شود. این باکتری در نواحی آسیب دیده ی بدن که در آن ها اکسیژن کمی وجود دارد یا اکسیژنی وجود ندارد، به وجود می آید. این باکتری گازهای مضری تولید کرده و باعث آزاد سازی سموم خطرناک در بافت های مجاور می شود.

معمولاً فرد مبتلا، درد شدیدی همراه با تورم سریع پوست دارد. بدون دبریدمان، که در آن پوست مرده و عفونی برداشته می شود، بیمار مجبور می شود تا هر عضو درگیر را قطع کرده تا قانقاریا به کل بدن نرسد.

سپسیس

سپسیس مشکل رایجی در بیماران مبتلا به زخم بستر است. این عفونت خونی جدی، می تواند به سرعت در کل بدن منتشر شده و باعث اختلال عملکرد اعضای بدن و مرگ شود.

بدون درمان مناسب، بیمار دچار شوک سپتیک، با شانس زنده ماندن 50-50، خواهد شد. علائم رایج عبارتند از: تب، رخوت، تشویش، اضطراب، حواسپرتی و بی اشتهایی.

نکروز (نکروتایزینگ فاسیتیس)

در صورتی که باکتری استرپتوکوک گروه A باعث عفونت زخم بستر شود، منجر به نکروز (نکروتایزینگ فاسیتیس) خواهد شد. در اکثر پیرمرد ها و پیرزن ها، نکروز (نکروتایزینگ فاسیتیس)، مشکل مرگباری است و باعث مرگ سریع بافت درگیر خواهد شد.

نکروز (نکروتایزینگ فاسیتیس) که معمولاً با نام باکتری گوشتخوار شناخته می شود، نیازمند درمان پزشکی فوری است. یک جراح ممکن است توصیه کند که دبریدمان (برداشتن بافت مرده) انجام شود و از آنتی بیوتیک های خاصی استفاده شود.

درمان های تخصصی لازم برای جلوگیری از پیشرفت زخم بستر

احتمال مرگ و میر در بیماران مبتلا به مشکلات ناشی از زخم بستر، بالا است. متأسفانه، بررسی های مربوط به استئومیلیتیس و مشکلات جدی دیگر ناشی از زخم بستر، معمولاً نادرست هستند.

بدون اقدامات فوری پزشکی، زخم بستر شدید می تواند فرد را، در صورت شروع مسمومیت خونی یا عفونت استخوانی، طی چند ساعت یا چند روز، از پا در بیاورد. احتمال نجات یافتن از زخم بستر شدید، به شدت زخم و سلامت عمومی بیمار، بستگی دارد.

زخم بستر شدید، قابل پیشگیری است

تقریباً همه ی زخم بسترهای شدید و پیشرفته، قابل پیشگیری هستند. با اقدام به موقع، می توان زخم بستر را درمان کرد.

درمان های زخم بستر عبارتند از:

  • کاهش فشار در ناحیه ی آسیب دیده با کمک تغییر وضعیت مداوم و استفاده از ابزار توزیع فشار مانند: تشک ها و بالشتک های کاهش فشار
  • استفاده از دارو و پماد برای زخم بستر
  • پوشش هایی مانند چسب زخم های ژله ای یا فومی
  • مراقبت از زخم با تمیز و خشک نگه داشتن پوست
  • تغذیه ی مناسب و هیدراته نگه داشتن بدن، زیرا رژیم نامناسب می تواند روند درمان زخم بستر را کند نماید.
  • جلوگیری از مشکلاتی همچون عفونت

در صورتی که زخم بستری بزرگ و عمیق دارید که درمان نمی شود، ممکن است لازم باشد پزشک، بافت آسیب دیده را با جراحی بردارد.

چگونه می توانم از ابتلا به زخم بستر جلوگیری کنم؟

در صورتی که در رختخواب هستید:

  • هر 2-3 ساعت وضعیت خود را تغییر دهید؛ حتی یک جا به جایی کم هم کمک کننده خواهد بود.
  • برای جلوگیری از تماس قوزک ها باهم و زانوها باهم، مخصوصاً وقتی به پهلو می خوابید، از بالشتک استفاده کنید.
  • از تا شدن و چروک شدن روتختی جلوگیری کنید.
  • اگر روی تخت نشسته اید، حواستان باشد که سر خوردن به پایین، ممکن است باعث آسیب به باسن و پاشنه هایتان شود.
  • در صورت نیاز از دیگران کمک بخواهید.

در صورتی که نشسته اید:

  • هر نیم ساعت، چند دقیقه به جلو یا سمت چپ و راست خم شوید تا فشار کاهش یابد.
  • اگر می توانید بایستید، چند دقیقه این کار را انجام دهید.
  • اگر می توانید راه بروید، کمی قدم بزنید.

*رپورتاژ آگهی

ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر: