شفاف: در دنیای امروز که دنیای تکنولوژی و فن آوری اطلاعات است، اینترنت جایگاه ویژهای در جای جای زندگی انسان مدرن امروز دارد و به جرات میتوان گفت بیش از ۸۰ درصد از تمامی کارهای اداری و بانکی در کشورهای توسعه یافته، از طریق این شبکه جهانی انجام میشود.
با این حال و با وجود استقبال عمومی از اینترنت در کشور و با وجود اینکه امروزه مفاهیم مهم و اساسی از رشد، توسعه و پیشرفت با اینترنت گره خورده است به طوری که در بسیاری از کشورها امروزه نقش اینترنت در تسریع کارها به حدی رسیده است که عملا نمیتوان آن را جدا از زندگی آنان دانست، سرعت پایین و اختلال در همین سرعت پایین همواره مشکلاتی را برای کاربران اینترنت ایجاد میکند و عملا شعار دولت الکترونیک را زیر سوال میبرد.
از سوی دیگر اخیرا از سوی وزارت ارتباطات طرحی با نام اینترنت ملی مطرح شده که کاربران اینترنت را درباره مقوله سرعت بیش از پیش نگران کرده است. ایده اینترنت پاک که به «اینترنت ملی» موسوم شده، برای نخستینبار از سوی وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات در آذرماه ۸۹ مطرح و پس از آن به بحث داغ رسانهها و کارشناسان و کاربران اینترنت تبدیل شد.
وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات از وجود لکه سیاه در شبکه اینترنت - که به دغدغه جدی میان جوامع تبدیل شده است - خبر داد و اعلام کرد که باید اینترنت را از کسب و کار کثیف فاصله داد و انسانها را از آسیبهای آن محفاظت کرد. وی معتقد بود که «شبکههای ارتباطی اگرچه در بدو پیدایش با اهداف بشردوستانه و صلحجویانه و کسب و کار به وجود آمدند اما امروزه با یک لکه سیاه در شبکه اینترنت روبهرو هستیم که اگر پیشبینی لازم از سوی مدیران شبکه اینترنت از ابتدا برای حفاظت از کاربران در برابر آسیبهای این شبکه انجام میشد، امروز با این مشکل روبهرو نبودیم.»
اگرچه هنوز زمان دقیقی برای اجرای طرح اینترنت داخلی یا همان «اینترنت ملی» مشخص نشده است و بسیاری از کارشناسان و کاربران اینترنتی جزییات و چگونگی اجرای این طرح را نمیدانند، اما مسوولان از خیز بلند وزارت ارتباطات و شرکتهای تابعه خبر میدهند و این شائبه که سرعت اینترنت از اینکه هست کمتر شود تقویت شده است.
در چند روز اخیر نیز کندی بیسابقه اینترنت و حتی در بعضی مواقع قطع شدن بسیاری از شرکتهای اینترنتی نیز شایعه اجرایی شدن طرح اینترنت ملی را قوت بخشیده است.
گفته شده بر اساس این طرح، کاربران اینترنتی با وصل شدن به اینترنت داخلی تنها دو انتخاب دارند که انتخاب اول اینترنت داخلی و محدود شده است که با سرعت نامحدود و از طریق کابلهای نوری است و با سرعت بسیار بالایی به اینترنتی وصل میشوند که از سوی دولت کنترل میشود و تنها سایتهای تایید شده را باز میکند و انتخاب بعدی وصل شدن به اینترنت جهانی با سرعت پایین است.
به طور کلی منظور از این طرح، معنای شبکه ملی اینترنت این است که از بستر اینترنت برای ارایه خدمات این شبکه استفاده میشود ولی الزاما این بستر آن شبکه اینترنت جهانی نیست.
در هر حال و با وجود تمام این سخنان و حرف و حدیثها، یکی از معتبرترین مراکز بررسی و سنجش اینترنت انجام داده است، Speedtest. net براساس تحقیقاتی که پایگاه اینترنتی انجام داده است، متوسط سرعت اینترنت در کشور ایران بسیار پائینتر از سایر کشورها است، به طوری که ایران با سرعت ۰. ۴۹ Mb/s در دریافت رتبه ۱۸۷ و سرعت ۰. ۱۹ Mb/s در ارسال رتبه ۱۷۶ را در بین کشورهای دنیا به خود اختصاص داده است. در این میان به ترتیب همدان با ۰. ۷۶ Mbps، گیلان با ۰. ۶۹ Mbps، گلستان با ۰. ۶۵ Mbps، خراسان با ۰. ۶۵ Mbps، باختران با ۰. ۶۴ Mbps، آذربایجان باختری با ۰. ۶۰ Mbps، سمنان با ۰. ۵۸ Mbps، خوزستان با ۰. ۵۵ Mbps، فارس با ۰. ۵۱ Mbps و کردستان با ۰. ۴۸ Mbps جزء برترینها از نظر سرعت دریافت محسوب میگردند. سرعت ارسال نیز به ترتیب شامل همدان با ۰. ۲۷ Mbps، سمنان با ۰. ۲۶ Mbps، آذربایجان باختری با ۰. ۲۵ Mbps، بوشهر با ۰. ۲۵ Mbps، خراسان با ۰. ۲۴ Mbps، کردستان با ۰. ۲۲ Mbps، باختران با ۰. ۲۲ Mbps، مازندران با ۰. ۲۱ Mbps، خوزستان با ۰. ۲۱ Mbps و گیلان با ۰. ۲۰ Mbps میشود، نکته جالب و قابل تامل اینکه در این میان تهران جایی در بین ۱۰ شهر یا استان برتر چه از لحاظ سرعت ارسال و چه دریافت ندارد و به اشتباه تصور میشود که تهران در این زمینه وضعیت بهتری دارد.
اگر بخواهیم مقایسهای بین سرعت اینترنت در کشور ایرن با کشورهای همسایه مثل کویت، ترکیه، پاکستان و... داشته باشیم، مشاهده میکنیم که ایران در رقابت با آنها بازنده است و تنها چند کشور مانند افغانستان و عربستان هستند که سرعت اینترنت در آنها پایینتر از ایران است و با وجود تبلیغات فراوان در ایران برای دورکاری، بانکداری الکترونیک، انتخاب واحد اینترنتی در دانشگاهها و به طور کلی دولت الکترونیک، هیچگونه تلاشی برای بهبود وضعیت اینترنت صورت نمیگیرد و متاسفانه به طور مداوم با اختلال در اینترنت مواجه هستیم.
در این میان باوجود سرعت کم محدودیت دسترسی به سایتهای مورد استفاده ومفید مردم و شهروندانگاه انچنان مشکل میگردد که بسیاری عطای استفاده از اینترنت رابه لقایش میبخشند در این حال نیز عملا هیچ کس پاسخگو نیست وبه فکرچاره جویی به حل این مشکل داخلی و یا خارجی نیست و طرح اینترنت ملی هم بیشتر به نگرانیها افزوده تا باعث آرامش خاطر شود و باید دید آیا به راستی میتوان، با توجه به سرعت و وضعیت مختل اینترنت در کشور، به اهداف و شعارهایی همانند دولت الکترو نیک، بانکداری الکترو نیک و... دست یافت و این اعتماد را به مردم برای استفاده از این خدمات ارزانی داشت یا خیر؟
حتی افغانستانم وضعیت اینترنت بهتری داره حداقل این همه مردمش محدودیت ندارند
انگاری ایرانیان ندید بدید ترین آدم های دنیا هستن که زمین و زمان رو فیلتر کردن
سرعت که نداریم سایتها هم که فقط کافیه چندتا نقطه بالا پایین داشته باشن فیلتر میشن ، قیمت همین اینترنت کم سرعتمون خیلی بالاست ، هنوز اینترنت های بیسیم مثل وای مکس و وای فای خوب جا نیافتاده ، و کلی ضعف های دیگه که مسئولان ما جای بر طرف کردن اونها میرن پورت وی پی ان رو می بندند
اينترنت پرسرعت حق مسلم ماست و از دنيا خيلي عقب افتاده ايم
همه اين چيزهارا ما بهتر از شما ميدانيم
چه كاري براي افزايش سرعت و كاهش هزينه اينترنت تابه حال انجام داده ايد!!!؟
10 سال است كه تقريبا هر ماهش يك مقاله مبني بر سرعت كم و هزينه زياد و مقايسه ايران با كشورهاي خارج بيرون ميايد!
نتيجه اش چه شد!؟
هميشه آه و افسوس دوستان و كاربران بلند شده كه بله چقدر خوب است!
هدف از انتشار اين مقالات چيست!؟
افزايش سرعت!؟
وقتي وزير ارتباطات ميگويد 56 كيلو براي كاربران خانگي كافيست!
يا براي اينترنت ملي تبليغ ميكنيد كه بله با اجرايي شدن اينترنت ملي محدوديتهاي سرعت و حجم برداشته ميشود و هزينه ها كاهش پيدا ميكند
ديگر دنبال چه چيزي هستيد!؟
وقتي كه ديد حاكميت نسبت به اينترنت امنيتي و نظامي است و در هر اتفاقي در كشور سرعت فداي امنيت حاكميت ميشود
منتظر چه اتفاقي هستيد!؟
موفق باشيد
--
ارادت داریم ولی ما هم گزینشی عمل میکنیم! شاید از دستمون در رفته.
مدیر شفاف
قیمت اینترنت ایران هم 200 برابر قیمت جهانی است .