کد خبر: ۸۰۶۴
تاریخ انتشار: ۲۳ شهريور ۱۳۸۸ - ۱۰:۱۴
يك برنامه موفق، شايد حاصل يك فكر خاص، ايده خاص و از همه مهم‌تر اجراي خاص است ولي استمرار موفقيت يك برنامه گفتگومحور در چندين سال متوالي، بي‌شك مي‌تواند فراتر از عواملي باشد كه به آنها اشاره شد و خلاقيتي مي‌طلبد كه بتواند برنامه‌اي مانند «ماه عسل» را هر سال شاداب‌تر از سال پيش روي آنتن شبكه 3 سيما حفظ كند.

به گزارش جام جم آنلاين: احسان عليخاني پيشنهاد توليد اين برنامه را چند سال پيش در شبكه 3 مطرح كرد و از ابتدا با استقبال مديران وقت روبه‌رو شد و امسال ششمين سالي است كه عليخاني با برنامه «ماه عسل» در كنار سفره افطار با مردم همراه مي‌شود.با عليخاني به گفتگو نشستيم تا دلايل اين موفقيت را از زبان خود او بشنويم.

اين نكته را هم يادآوري كنيم كه اين مصاحبه پس از اجراي او در روز شنبه انجام شد، همان روزي كه مرتضي،‌ بلندقامت‌ترين مرد ايراني مهمان برنامه «ماه عسل» بود.

احساس شما بعد از اين برنامه چگونه است؟

من هنوز عكس‌العمل مردم را در خيابان و بيرون از استوديو نديده‌ام، اما احساس بسيار خوبي دارم، به خاطر اين كه فكر مي‌كنم اين آدم را با زندگي آشتي دادم؛ آدمي كه 7 سال خودش را در خانه‌اش حبس كرده و از همه چيز فراري بود، به زور از خانه خارج كرديم و به برنامه «ماه عسل» آورديم تا به او نشان دهيم كه اين مشكلي كه تو داري، خيلي‌ها بدتر از‌ آن را دارند. مشكل تو اين است كه نمي‌خواهي با حقيقت روبه‌رو شوي. ما سعي كرديم او را با حقيقت روبه‌رو كنيم و اين آدم سرحال برگردد و در كنار ديگران زندگي كند. از اين بابت خيلي خوشحالم، از اين كه خيلي‌ها به برنامه تلفن زدند كه مشكل و مساله درمانش را حل كنند.

شما در كنار كار اجرا، تهيه‌كننده اين برنامه هم هستيد. آيا راحتي كار اجرا و آزادي عملتان در برنامه ناشي از همين مساله است؟

اين‌گونه نيست كه من در برنامه ماه عسل كه تهيه‌كننده آن هم هستم، آزادي عمل بيشتري داشته باشم. ما سعي كرديم در اين چند سال كه برنامه ماه عسل روي آنتن مي‌رود، مردم با آن ارتباط برقرار كنند. به همين دليل تا جايي كه امكان داشت برنامه را راحت و خودماني اجرا كرديم تا مخاطبان هم راحت با آن كنار بيايند.تلاش كرديم مثل مردم فكر كنيم، مثل مردم بخنديم، مثل مردم گريه كنيم و مثل مردم تعجب كنيم. اين يعني راحتي، اين آزادي عمل را مردم دوست داشتند و دارند. بنابراين اين تعريفي است كه مخاطب از برنامه خودش خواسته است.

منظورتان از اين‌كه مي‌گوييد احسان عليخاني در اجرا خودش است، چيست؟

يعني اين‌كه لحن صحبتم، باورهايم، شكل و مدل واكنشم، موضعگيري‌هايم در برنامه شبيه زندگي واقعي‌ام باشد كه اگر فرق كند، يعني فاجعه، يعني اين‌كه اگر مهمان حرفي مي‌زند كه من تعجب مي‌كنم، مطمئنا در زندگي واقعي‌ام هم از شنيدن چنين حرفي تعجب مي‌كنم. اگر در برنامه از موضوعي عصبي مي‌شوم، در زندگي واقعي‌ام هم به خاطر چنين مساله‌اي عصبي مي‌شوم. اينها همه نشان دهنده اين است كه اگر اين طور نباشد، نمي‌توانيد از عملكردتان جواب مثبتي بگيريد.

در مقابل مهمانان چگونه موضعگيري مي‌كنيد كه براي مخاطب جذاب باشد؟

وقتي مهماني به برنامه دعوت مي‌شود، قبل از برنامه هرگز با او صحبت نمي‌كنم. صبر مي‌كنم تا اولين ديدار ما مقابل دوربين شكل بگيرد و چون اين ديدار بكر است، عمل و عكس‌العمل‌هاي من هم تازگي خواهد داشت و اين تازگي مخاطب را جذب مي‌كند.

با دعوت از مهمان‌هاي خاص به دنبال چه چيزي در برنامه هستيد و چه هدفي را دنبال مي‌كنيد؟

ما در دعوت از اين مهمانان به دنبال چشم قشنگ نيستيم، در پي نگاه قشنگ هستيم. از هر آدمي با هر شرايطي كه دارد، شما مي‌توانيد يك نگاه قشنگ دربياوريد و اين‌كه بايد طوري با او برخورد كنيد و آناليزش كنيد تا با حفظ شان و شخصيتش بتوانيد آن نگاه قشنگ و حرف قشنگ را در او پيدا كنيد و به نمايش بگذاريد.

بنابراين سعي مي‌كنيم قبل از اين‌كه يك مهمان را به برنامه دعوت كنيم اين نكته را براي خودمان روشن كنيم كه با او مي‌خواهيم به كجا سفر كنيم و در انتهاي برنامه چه نتيجه‌اي بگيريم.

رابطه شما با پيام ابراهيم‌پور، ديگر تهيه‌كننده برنامه «ماه عسل» چگونه است؟

برنامه ماه عسل وقتي سال 1386 شروع شد، من تهيه‌كننده اين برنامه بودم، امسال هم من تهيه‌كننده بودم و برنامه را گرفتم، اما احتياج داشتم يك نفر ديگر باشد كه با او راحت باشم و بتواند كمكم كند. به همين دليل از پيام خواهش كردم و او هم پذيرفت و آمد و در اين برنامه به من كمك مي‌كند. اين كمك خيلي موثر است چون نوع تفكر ما خيلي به هم نزديك است.

شما در اين برنامه، به چه پشتوانه‌هايي براي ادامه راه نياز داريد؟

فقط حمايت مدير شبكه؛ چرا كه در رسانه ملي، اگر بهترين و زيباترين برنامه را از نظر محتوايي بسازيم، باز هم منتقد دارد. هيچ برنامه‌اي نمي‌توانيد بسازيد كه منتقدي نداشته باشد، چون به اندازه سليقه‌ها و ذائقه‌ها، در برداشت از يك برنامه تنوع وجود دارد. پس كسي نمي‌تواند برنامه‌اي را بسازد كه همه را راضي كند. بنابراين مشكلي كه داريم اين است كه برنامه‌اي مي‌سازيم و گروهي از مخاطبان آن را مي‌پسندند و گروهي ديگر نمي‌پسندند و اين گروه تمايل دارند به برنامه فشار بياورند كه چرا اين مساله مطرح شده و چرا چنين مشكلي دارد؟

اين فشارها و اعمال نظرها گاهي اوقات دست و پاي ما را مي‌بندد و اذيتمان مي‌كند، اگر به روال گذشته اين حمايت‌ها بيشتر شود، اين برنامه جاي خودش را در ميان مردم باز مي‌كند، چون اگر مردم «ماه عسل» را نمي‌خواستند، ما اين برنامه را ادامه نمي‌داديم و برنامه ديگري جايش را مي‌گرفت.

نظر شما درباره دكور برنامه چيست؟ آيا همان دكوري است كه در ذهن شما بود يا هنوز به ايده‌آل شما نرسيده است؟
اگر به روال گذشته اين حمايت‌ها بيشتر شود اين برنامه جاي خودش را در ميان مردم باز مي‌كندچون اگر مردم «ماه عسل» را نمي‌خواستند، ما اين برنامه را ادامه نمي‌داديم

البته هنوز پيمان قانع (طراح دكور) خيلي از خواسته‌هايم را در دكور اجرا نكرده، ولي من بشدت معتقدم دكورهايي كه در تلويزيون كار مي‌شود، دكورهايي است كه رنگ، انرژي و حرفي براي گفتن ندارد. مثل ماه عسل 78 دوست داشتم دكوري باشد كه آرامش و رنگ شاد داشته باشد. در اغلب برنامه‌هاي گفتگومحور، دكور تيره يا بي‌رنگ است و مخاطب مدام مي‌بيند كه دو نفر رو به‌روي هم نشسته‌اند و دارند با هم صحبت مي‌كنند.در اين ميان چه اشكالي دارد كه دكور برنامه ماه عسل شبيه رويا، آرزو يا شبيه خيال باشد، بنابراين رنگ به اين دنياي خيالي كمك مي‌كند.

برنامه ماه عسل جداي از معرفي مهمان‌ها به مخاطبان و بررسي مشكلاتشان چه كمك‌هاي ديگري به آنها مي‌كند؟

شما امشب ديديد چه اتفاقي افتاد. مهمانان ما در حين برنامه، 2 سفر كربلا هديه گرفتند، يكي از دوستانم هزينه درمان مرتضي را تقبل كرد، آرزوي ديدن علي كريمي امشب به حقيقت تبديل مي‌شود و ما الان مي‌رويم كه مرتضي را به علي كريمي برسانيم. من تمام تلاش خود را به كار گرفتم تا اين مهمان را راضي به خانه‌اش بفرستم.

علي پيرهاني كه مهمان ديشب بود، 3 سفر حج از سازمان ملي جوانان برايش هديه گرفتم، از اين يادگاري‌ها در برنامه زياد داريم. اصلا اجازه نمي‌دهيم مهمان ناراضي برگردد، چند روز پيش، در برنامه با پزشكي صحبت كردم، خيلي‌ها به من گفتند كه تحقير شد و چرا اين طوري با او صحبت كرديد، موقع افطار با او تماس گرفتم و به او گفتم اگر از من راضي نباشد، ديگر سر برنامه نمي‌روم كه او گفت: اين حرف‌ها نيست، من ناراحت نشدم و... بشدت رضايت مهمان برايم مهم است، در پايان برنامه، مي‌خواهم مهمان راضي و با خاطره‌اي به ياد ماندني از ماه عسل خارج شود.

چرا فقط سالي يك برنامه اجرا مي‌كنيد؟

مرگ گوينده و مجري، روزي است كه به تكرار برسد. مي‌دانيد كه اگر بيشتر اجرا كنم، بيشتر پول مي‌گيرم و موقعيت بهتري برايم در اجراهاي بيرون پيش مي‌آيد، اما من دوست دارم سالي فقط يكماه اجرا داشته باشم تا بتوانم نظر مخاطبان را جلب كنم و رضايتمندي آنها را از نوع اجرايم بالا ببرم، به‌گونه‌اي كه هميشه براي آنها تازگي داشته باشم.

معتقدم بازيگر چندين نقش بازي مي‌كند، ولي مجري بازي نمي‌كند، بلكه خودش را خرج مي‌كند، هوش، فهم و مطالعه خودش را به نمايش مي‌گذارد. بنابراين مگر ما در سال چقدر انرژي و توانايي داريم كه مدام خرج كنيم، بايد بنشينيم يكسال فكر كنيم تا بتوانيم خوب اجرا كنيم.

چقدر از برنامه ‌ماه‌عسل راضي هستيد؟

نمي‌دانم، شايد خود من به لحاظ ساختار، بتوانم خيلي ايراد از برنامه بگيرم، اما حال و هواي برنامه خوب است و مردم حال و هواي ماه عسل را دوست دارند.

شما در راديو هم اجراي برنامه مثلث را به عهده داريد، چطور شد كه رفتيد راديو؟

من از مخاطبان راديو جوان بودم، گويندگي راديو را خيلي دوست داشتم، برخي موضوعات اين برنامه را مي‌پسندم و اجرا مي‌كنم و برخي را هم كه نمي‌پسندم اجرا نمي‌كنم، اما فعلا اين يك ماه در راديو نيستم.

اجرا هنر است

اگر بخواهيم تمام مشاغل و مهارت‌هايي را كه در حوزه رسانه تصويري قرار مي‌گيرند، در يك فروشگاه به نمايش بگذاريم، قطعا مجري و مقوله اجرا پشت ويترين اين فروشگاه قرار مي‌گيرد چراكه مظهر و نماد كار رسانه‌اي را در قامت اين حرفه مي‌توان پيدا كرد. در واقع اجرا، عريان‌ترين فعل رسانه‌اي است كه تصويري اجمالي از ظرفيت‌ها و توانمندي يك آيتم يا شبكه و حتي كل ساختار سازمان صداوسيما را به نمايش مي‌گذارد و بيش از ديگر عوامل و عناصر رسانه‌اي مقابل چشم مخاطبان است؛ مخاطباني باهوش و نكته‌سنج كه همه چيز را زير ذره‌بين خود قرار مي‌دهند. لذا مجريگري علاوه بر ظرفيت‌هاي حرفه‌اي به ظرافت‌هاي هنري نيز محتاج است تا بتوان كسوتي زيباشناختي بر قامت آگاهي بخشي و سرگرمي پوشاند و ويترين اين دكان رسانه‌اي را جذاب و چشمنواز كرد. بديهي است اگر اين ويترين، نامرتب و فاقد جاذبه‌هاي بصري و هنري باشد نمي‌تواند موجب جذب مشتري و مخاطب به داخل مغازه شود. بر همين اساس، مي‌توان گفت اجرا بيش از آن كه يك مهارت و فن باشد يك هنر است؛ هنري كه به «آن» و قدرتي فراتر از مهارت‌ها و توانمندي‌هاي ظاهري اجرا نيازمند است.

برخي معتقدند مجريگري مجموعه‌اي از مهارت‌ها مثل فن بيان، داشتن چهره و صداي مناسب، آشنايي به ادبيات و داشتن اطلاعات عمومي و مسائلي از اين دست است و هر كس بتواند اين توانايي‌ها را در خود پرورش دهد و از آن به درستي استفاده كند، مي‌تواند مجري شود. اين نگرش معتقد است فرقي نمي‌كند مجري داراي چه شغل و تحصيلاتي باشد. مهم اين است كه توانايي اجرا داشته باشد، اما واقعيت اين است كه توانايي در اجرا صرفا به آموختن و آموزش يك سري مهارت‌ها در كلاس‌هاي درس به دست نمي‌آيد و اجراي اثرگذار و جذاب به يك قدرت كاريزماتيك در مجري وابسته است كه فراتر از مهارت‌هاي حرفه‌اي او در شخصيت مجري وجود داشته باشد تا كلام او نافذ باشد و مخاطب را مجذوب خود سازد.

چه‌بسا مجريان و گويندگاني كه صدا و چهره خوبي دارند، خوب حرف مي‌زنند و حرف‌هاي خوب مي‌زنند، اما نمي‌توانند مخاطب را متوجه خود و سخن خود كنند. به اين مساله از زاويه ديگر هم مي‌توان نگريست، به اين معني كه اجرا خود هدف است نه وسيله. قرار نيست مجري صرفا رابط ميان برنامه و مخاطبان باشد و نقش پل ارتباطي را برقرار كند بلكه اجرا بايد آنقدر زيبا و دلنشين باشد تا مخاطب از تماشاي نوع اجرا لذت ببرد. در واقع اجرا، نوعي بازيگري است كه در مرز رئاليسم و خيال حركت مي‌كند و مجري بايد اين توانايي را داشته باشد تا مخاطب را در بستر يك فضاي رئاليستي به دنياي انتزاعي و تخيلي ببرد و او از تجربه اين دوگانگي لذت ببرد. از اين بابت اجراي يك برنامه تلويزيوني سخت‌تر از برنامه راديويي است.

شايد برخي تصور كنند اجراي يك برنامه راديويي سخت‌تر است چون مجري بايد با تكيه بر صدا و سخن خود، برنامه را بچرخاند و بايد آنقدر جاذبه داشته باشد كه فقدان تصوير او و برنامه‌اش به مانعي در جذب مخاطب بدل نشود در حالي كه به نظر نگارنده اجراي يك كار تلويزيوني دشوارتر است چراكه اولا مخاطب نه فقط صداي او را مي‌شنود بلكه چهره و حركات او را نيز مي‌بيند. لذا او بيش از يك گوينده راديو زير ذره‌بين است و نه فقط بايد مراقب باشد تپق نزند بلكه بايد مواظب حركات و ري‌اكشن‌هاي خود هم باشد تا توي ذق نزند ضمن اين كه برنامه‌هاي تلويزيوني به دليل استفاده از تصوير و جاذبه‌هاي بصري و آيتم‌هاي متنوعي كه دارد مي‌تواند آنقدر مخاطب را جذب خود كند تا او متوجه حضور مجري نشود. به همين دليل كار اجرا در تلويزيون بسيار دشوارتر از راديو است و به توانايي بيشتري نياز دارد تا مخاطب به جاي اين كه سحر اين جعبه جادو گردد، مجذوب مجري و شيوه اجرايش شود.
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
نظرات بینندگان
انتشار یافته: ۱
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۰
ناشناس
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
۱۱:۴۴ - ۱۳۸۸/۰۶/۲۳
0
0
برنامه ماه عسل برنامه خوبی است از صدا و سیما انتظار میرود در بعد از ماه مبارک رمضان این برنامه هفته ای یکبار ادامه یابد.
23/6/88